Tencerede değil,
güveçte pişer.
1962'den bu yana aynı usulü sürdürüyoruz: fasulyemiz toprak güveçlerde, ağır ateşte, kendi suyuyla pişer. İşte o yüzden ağızda dağılır, tane tane kalır.
Sade sevenden acı düşküne, sucuklusundan hakiki pastırmalısına ve Osmanlı usulüne kadar — herkesin sofrasında bir yeri vardır. Yanında tane pirinç pilavı, cacık ve günlük mercimek çorbası.
63 yıldır aynı kapı, aynı lezzet.